nl.news

"Zich als een vrouw voelen is nog niet hetzelfde als er een zijn" – Caribische bisschoppen

De Bisschoppenconferentie van de Antillen heeft op 26 juli een pastorale brief over seksuele en genderidentiteit gepubliceerd (volledige tekst hieronder). Belangrijkste citaten.

- Wij moeten ons verzetten tegen verhalen die suggereren dat de mens een zelfgeschapen project is, losstaand van de biologische werkelijkheid of de morele orde.

- Het menselijk lichaam is geen accessoire van de identiteit.

- De verwarring van onze tijd – aangewakkerd door ideologieën die het lichaam loskoppelen van de identiteit, verlangen als lotsbestemming beschouwen en het seksuele verschil vervagen – dwingt ons om het licht van het Evangelie en de wijsheid van de christelijke antropologie aan te bieden.

- Het lichaam vormt geen belemmering voor de identiteit, maar is juist een openbaring ervan. Juist door onze mannelijke of vrouwelijke belichaming komen onze unieke persoonlijkheid en ons vermogen tot het aangaan van relaties tot uiting.

- Het is een wetenschappelijk feit, geen sociaal construct, dat mensen seksueel dimorf zijn.

- Geslacht wordt dus niet willekeurig bij de geboorte ‘toegewezen’; het wordt bij de conceptie bepaald door de aanwezigheid of afwezigheid van het SRY-gen. Indien geactiveerd, zet het gen de ontwikkeling van mannelijke geslachtsklieren in gang. Zo niet, dan ontwikkelen de geslachtsklieren zich tot eierstokken. Deze biologische processen tonen aan dat de geslachtsbinariteit – mannelijk en vrouwelijk – een objectieve, geordende en essentiële dimensie van de menselijke persoon is, die de basis vormt voor de menselijke voortplanting en het gezinsleven.

- Wanneer scholen en instellingen de genderideologie omarmen, lopen zij het risico kinderen te leren dat de waarheid subjectief is, dat gevoelens de werkelijkheid creëren en dat het lichaam geen intrinsieke betekenis heeft. Dit brengt onze jeugd niet alleen in verwarring, maar brengt haar ook in gevaar, wat leidt tot toenemende percentages van angst, depressie en identiteitscrises.

- Geslacht is geen spectrum. Het is een binaire realiteit, verankerd in onze natuur, bevestigd door de biologie en ondersteund door het geloof.

- Iemand kan zeggen: „Ik voel me een vrouw“ of „Ik voel me een man“, maar dergelijke gevoelens, hoe oprecht ook, bepalen niet de werkelijkheid. Zich een vrouw voelen betekent niet dat men er een is. Gevoelens zijn geen feiten.

- Een man kan niet weten hoe het is om van binnenuit een vrouw te zijn. Zijn speculatie is louter van buitenaf, gebaseerd op ingebeelde eigenschappen. Een dergelijke zelfidentificatie is een fictie, geen fundament voor de menselijke identiteit.

- Hoewel de Kerk het diepe leed dat hiermee gepaard gaat erkent, kunnen wij geen onjuiste zelfpercepties bevestigen. Dit zou neerkomen op het bevestigen van de overtuiging van iemand met anorexia nervosa dat hij of zij te zwaar is, ondanks dat hij of zij ondergewicht heeft.

- Echt medeleven streeft ernaar een schadelijke kloof tussen geest en lichaam te helen, niet te versterken.

- Dergelijke ingrepen kunnen iemands geslacht niet veranderen en leiden vaak tot blijvende schade, waaronder sterilisatie, verlies van seksuele functie en psychisch leed.

AI-vertaling

3
4
1
2
141
Jan Joseph

Dat is een juiste conclusie, daar kan de Rooms Katholieke kerk in Europa nog wat van leren.